മഴ നനഞ്ഞ സന്ധ്യയിലോ
പുലര്കാല മഞ്ഞിലോ
ഒരു നീല ശലഭമായി
നീയെന് അരുകില്വന്നൂ.....
ഒരു ചുവന്ന റോസാ പൂവായി
ഞാന് വിരിഞ്ഞു വിടര്ന്നപോള്
എന്തേ നീ വരാന് മറന്നു ശലഭമെ..
പറയൂ എന് പ്രിയ ശലഭമെ..
എന്നിലൂറും തപ്ത നിശ്വാസങ്ങള്,
നിനക്കു കേള്ക്കാമോ പിന്നെ
പൂജക്കെടുക്കാത്ത പൂവിന് കരച്ചിലും ..
എങ്കിലും നിന്നെ കണ്ടു ഞാന് മോഹിക്കയായ്...
നിന് ധര്മം തേനെടുക്ക മാത്രമല്ലെല്ലോ
പൂക്കളില്ലെല്ലാം പോയി
കായയും വിത്തും ഒരുക്കലല്ലെ..
എന്നിലെ പൂവിനെ കാണുമോ നീ ......
Lonliness...made me madness...that time krishna can u make me normal...I am always searching you.But always you are very near to me with out talking...talk to me and guide me when I am in a mess ...Where are you ????...Pardon me if I made you angry unknowingly...You know every thing about me.... Give me answer for all my doubts .....
Shall I find my own soul in you...!!!Ente krishnaaaa...!!!!!
Whoever you are hold me ...
From my dreams which are not completed..
Let me complete my dreams peacefully..
Or kill me, I want to escape from this earth..!!!!
Rains are always fascinating me!... It always did. The small little drops of rains that falls from the sky resembles me my little drops of happiness that showered from the vast universe of heaven making me mixed with my feeling and emotions. When it rains, it brings the life to earth, water for living beings. Small seedlings sprout to life just by the touch of the rain drop. Rain it mesmerizes me to my ultimate being of existence. It sometime brings the mightiness along with it- the electrifying charge of thunder, terrific power storm, flood, showing the vast power it has inside the simplicity of a small little dew drop of rain.....
I feel the calmness after the rain. Feel the smell after the rain. Feels like am really charged up, smiling to myself about my existence and my life... It all happens again and again and I know what I am to this mother earth. I am a mother, I am nature. I am feeling, I am Life.
